Home

Contact

COCMA Actueel

 

Secretariaat

p/a Dhr. H. Koldenhof
Koperwiek 6
3435 AS Nieuwegein

Email: info@cocma.nl
www.onderwijsfondscocma.nl


Mede dank zij de financiële steun van het Onderwijsfonds COCMA kon architectuurstudent Jerryt Krombeen in 2014 een half jaar studeren aan het Boston Architecture College. Hieronder zijn impressie van zijn verblijf in de VS, gevolgd door een korte nabeschouwing over wat het hem gebracht heeft.

‘TWEE WERELDEN, ÉÉN STUDENT’

In de eerste week van januari 2014 arriveerde ik in het ijskoude Boston. Op mijn eerste dag fietste ik vanuit Somerville de heuvel af richting de brug over de dichtgevroren Charles River. Een brug met een adembenemend zicht op de skyline van de stad. Ik was onderweg naar de kennismakingsbijeenkomst voor nieuwe studenten op het Boston Architecture College. Op deze brug, met het uitzicht op de skyline en het geluid van passerende auto's met V8 motoren, besefte ik pas goed: ik ben in Amerika!

Ondanks de bittere kou en sneeuwstormen, die tot maart aanhielden, was de VS een warm en gastvrij land. Mensen helpen je graag en het serviceniveau ligt er heel hoog. Van de oprechte gastvrijheid, die ik op veel plekken heb kunnen ervaren, kunnen we in Nederland nog wel wat leren. Betalen voor een toiletbezoek of een glaasje water bijvoorbeeld is uit den boze.
De culturele verschillen, positieve en negatieve, werden me gedurende de eerste maanden steeds duidelijker. En uiteindelijk is dat natuurlijk ook waarom in het buitenland studeren zo interessant is. De verschillen in de omgang met mensen merk je uiteraard het eerst op. Maar al snel komen ook de verschillen in de onderwijscultuur naar boven. Als buitenlandse student heb je een interessante positie tussen twee tradities in. Je vergelijkt continu de wereld waar je vandaan komt, en de nieuwe wereld waar je je op dat moment in begeeft. Dat gaf mij de ruimte om te reflecteren op mezelf en de cultuur waar ik vandaan kom.

Studeren in de VS
Studeren in VS was voor mij een relatief goedkope aangelegenheid omdat ik gebruik kon maken van een tamelijk jonge samenwerking tussen twee scholen. Mijn Academie van Bouwkunst in Amsterdam en het Boston Architecture College hebben samen een 'exchange program' opgezet, waardoor bijvoorbeeld de collegegelden gelijk zijn getrokken en je in de VS voor een Europees collegegeld-tarief kunt gaan studeren. Daarnaast heeft het Onderwijsfonds COCMA een groot aandeel gehad in het mogelijk maken van mijn studie in de VS. Dankzij die financiële steun zat er alleen nog een vlucht tussen mij en Amerika in. Ruim een jaar voorbereiding kostte het me om al het papierwerk voor de oversteek te regelen en voldoende geld bij elkaar te krijgen. De toekenning van de COCMA-beurs was het laatste, onmisbare zetje dat ik nodig had om daadwerkelijk in de VS te komen. In totaal heb ik zes maanden gestudeerd aan The BAC, het Boston Architecture College.

Studeren in de VS is overigens voor Europese begrippen heel duur. Maar daar staan dan wel weer veel service, een leger aan personeel en begeleiding tegenover. Zo was er begeleiding voor het schrijven van papers en waren de computers in alle leslokalen up-to-date en van de nieuwste software voorzien. Je merkt trouwens al heel snel dat educatie in de VS is iets commercieels is. Scholen zijn eigenlijk bedrijven en studenten zijn klanten die tevreden gehouden moeten worden. Je kunt dat onder andere merken aan de marketing en uitstraling van scholen. De plantsoenen op de campus zijn altijd groen en de gebouwen goed onderhouden. Verder zie je overal in de stad, bij wijze van marketing, studenten trots rondlopen in de trui van hun universiteit. Het is een kenmerkend beeld voor Boston, een stad met een ongekende hoge dichtheid aan scholen en universiteiten. Door al deze 'educatiebedrijven' is Boston een tussenstation geworden voor jongeren als ik. Ze verblijven er relatief kort voor een studie en gaan vervolgens weer verder met een studie elders of vertrekken voor hun carrière naar een andere plek.

Het organiseren van de reis en studie in het buitenland, was al een leerzaam proces op zich. Leren plannen en continu zorgen dat dingen blijven lopen, vergde veel inspanning en organisatie. Maar deze voorinvestering betaalde zich uiteindelijk dik uit: daardoor kon ik me een half jaar lang puur op mijn studie focussen. Ik kon me volledig richten op een project voor dakloze jongeren in Boston en het wekelijks schrijven van mijn 'landscape architecture history class' papers. Doordat mijn leven uit wat minder componenten bestond dan anders, kon ik veel dingen eindelijk eens helemaal doen en niet half. Ik kon daarnaast nadenken over mijn positie in het vakgebied en op me in laten werken wat ik in Amerikaanse steden zag. Met mijn project voor de daklozenopvang heb ik me niet alleen gericht op een sociaal-maatschappelijk cultuurverschil, maar ook op de ontwikkeling van een persoonlijke visie als ontwerper. Het ontbreken van een sociaal vangnet en de gebrekkige organisatie van zorg voor de zwakkeren in de samenleving, is iets wat me heel erg aangreep in het kapitalistisch ingerichte Amerika.

Internationaal portfolio
Na deze periode van studie heb ik nog twee maanden door de VS kunnen reizen dank zij een lening bij mijn ouders. Het was voor mij als jonge ontwerper, in een tijd met geringe baankansen en beperkte financiële mogelijkheden, dé manier extra te leren en mezelf de kans te geven wat van de wereld te zien. Zeker in een vakgebied als stedenbouw is het bestuderen en zien van andere steden een belangrijk onderdeel van je vak.

Al deze ervaringen kan ik goed meenemen bij de afronding van mijn studie hier in Nederland en in het vervolg van mijn carrière. Globalisering in de architectuur en stedenbouw gaat steeds sneller en wordt steeds vanzelfsprekender. Het ontwikkelen van een internationaal portfolio en ervaring opdoen met andersoortige problematieken is daarom van groot belang. Ik besef nu beter dan ooit dat Nederland een rijk land is waarin we sommige problemen of problemen in bepaalde omvangen niet meer kennen. Deze beurs stelde me in staat om iets van dit alles te ervaren. Om buitenlandse problematiek beter te leren kennen en tegelijkertijd mijn eigen land weer beter te leren begrijpen. Los daarvan creëer je ook een internationaal netwerk, dat verdere kennisuitwisseling en samenwerking in de toekomst mogelijk maakt.

Omdat ik nu zelf heb ervaren wat de meerwaarde van studeren in de VS is, wil ik in de toekomst andere studenten gaan coachen die de oversteek willen gaan maken. Ik ga zowel Nederlandse als Amerikaanse studenten proberen te helpen aan een internationale studie-ervaring in Nederland of Amerika, door mijn ervaringen met ze te delen en ze te helpen met alle formaliteiten rondom deze uitwisseling. Ik ben een van de eerste studenten die gebruik heeft gemaakt van de relatief jonge samenwerking tussen de Academie van Bouwkunst in Amsterdam en het Boston Architecture College, en heb dus ook alle hobbels voor het eerst genomen. Als proefkonijn (in Amerikaans-Engels ‘guinea pig’) hoop ik de weg vrij te hebben gemaakt voor andere studenten. In een handleiding heb ik alle stappen van de uitwisseling beschreven en daarmee hoop ik de twee scholen nog iets dichter bij elkaar te brengen. Ondanks de onveranderde absolute afstand en strenge controles op de luchthaven.

Jerryt Krombeen
www.jerryt.nl

Print deze pagina